"βρε φτιάξε ένα μπλογκ να τα λέμε πιο ..προσωπικά""Μαριλένα, δεν ξέρω"
"βρε φτιάξε ένα μπλογκ που "δεν ξέρεις"! δε θέλεις να λες!"
"καλά, θα δούμε.."
"τι θα δούμε; είδαμε! άντε πάρτο πια απόφαση!"
"καλά, θα δούμε.."
"ουφ! βρε φτιάξε ένα μπλογκ!"
επιτέλους, μα επιτέλους!
η Ελένη έφτιαξε ένα μπλογκ.
και τι μπλογκ..
με μια υπέροχη πανσέληνο στο πρώτο της ποστάρισμα, τόσο φωτεινή και όμορφη, που μάλλον με ήλιο μοιάζει
με πράσινα εκτυφλωτικά χρώματα, πάνω στο μαύρο
με μια θέα απ' το παράθυρο της κουζίνας που μόνο που τη βλέπω, λιώνω..
αλλά πάνω απ' όλα, μια γωνιά όπου θα τα λέμε πιο ..προσωπικά
επιτέλους, ε;
..............................
είναι ωραίο να έχεις ένα δικό σου blog, όπου αυτό που ζητάς να σου 'ρχεται τσακ τσουκ και χωρίς πολλά πολλά.
επίσης είναι ωραίο, όταν κάνεις τη βλακεία σου και καις την κατσαρόλα, να παίρνεις τηλέφωνο την Ελενα και να της τα χώνεις, γιατί δεν πρόβλεψε ότι θα κάνεις αυτήν ακριβώς τη βλακεία που έκανες και δε σε προειδοποίησε εγκαίρως.
νηστίσιμα θέλω; νηστίσιμα έχω!
τούρτα γενεθλίων θέλω; τούρτα γενεθλίων έχω!
ιδέες για σιρόπια θέλω; ιδέες για σιρόπια έχω!
από καρδιάς λοιπόν, ευχαριστώ πολύ τις Συνταγές της Καρδιάς (μου) για άλλη μια φορά.
γιατί εκτός από τα μαγειρέματα που έχουν βάλει στο τραπέζι μας, έχουν μπει και για τα καλά, μέσα στην καρδιά μας..
..............................
πριν λίγο καιρό άνοιξαν οι Χάντρες.
πολύχρωμες, γυάλινες, πορσελάνινες, ξύλινες, μονόχρωμες
"οι πράσινες, οι κόκκινες, οι θαλασσιές σου οι χάντρες" που τραγουδούσαμε κάποτε, όταν ήμασταν παιδιά.
άνοιξαν και κύλησαν στην οθόνη μας, παιχνιδιάρικες, μοναδικές.
οι χάντρες με μάγεψαν απ' την αρχή.
αλλά, ποιος στ' αλήθεια δε μαγεύεται απ' την λάμψη τους;
χάζευα τα βραχιόλια, τις πέτρες, τις πέρλες, τα μπρελόκ, τα ασημένια κουμπώματα και δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω.
οι τιμές τους καταπληκτικές κι έτσι χωρίς να το πολυσκεφτώ πήρα δωράκια για όλες μας: καρδούλες ροζ για το Ραφάκι, να της φτιάξω βραχιολάκι, ένα τσαχπίνικο μπρελόκ για την Ελένη κι ένα πολύ όμορφο μενταγιόν για μένα.
η Ιφιγένεια είναι το κορίτσι που έχει τις χάντρες.
η Ιφιγένεια που με συγκίνησε σήμερα, στέλνοντας μου από ένα δώρο για τα δικά μου κορίτσια.
όπως είναι φυσικό, το χαμόγελο της είναι που αγγίζει τις δημιουργίες της και κάνει τις χάντρες της να λάμπουν.
και μεις, την ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό
(ειδικά το Ραφάκι :)
..............................
η Νένη είναι η μικρή μου φίλη.
τη γνώρισα πρόσφατα, όταν είχα ήδη αρχίσει να απομακρύνομαι από τις επισκέψεις σε καινούρια blogs, κρατώντας σταθερά, μόνο τους παλιούς σύντροφους και συνταξιδιώτες.
ξέρετε εσείς, όλοι οι φίλοι που επισκέπτομαι τακτικά, ποιους εννοώ.
όμως η Νένη έκανε κάτι απρόσμενο για μένα, για μας.
εδώ:
το Ραφάκι με τη Δήμητρα σε ημερολόγιο!
έκανε τον κόπο να το φτιάξει, να επικοινωνήσει μαζί μου, να μου το στείλει σπίτι μου, ένα τρυφερό δώρο.
ευχαριστούμε πολύ Νενάκι, πάντα καλά να είσαι και πάνω απ' όλα να συνεχίσεις να είσαι τόσο δοτική, όπως ακριβώς τώρα!
ευχαριστούμε κοριτσάκι μου, ξανά :)
........................................
μια ανάρτηση, ένα "ευχαριστώ" για όλα τα κορίτσια που με τίμησαν με τα δώρα τους είν' αυτή.
και μη νομίζεις πως σε άφησα απέξω Ελένη, ε;
έγραψα μόνο για το blog σου, γιατί είναι τόσο νέο ακόμα.
όχι πως ξέχασα την εξαιρετική ζωγραφική που μου έχεις χαρίσει! τόσο σε μένα, όσο και στα κορίτσια
σ' ευχαριστώ, πραγματικά, πολύ..
.jpg)
